Λεχούρι

E-mail Εκτύπωση PDF
ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ

ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ «ΠΥΡΓΟ ΤΟΥ ΛΕΧΟΥΡΙΤΗ»


Το Λεχούρι είναι ένα ορεινό χωριό με υψόμετρο 1.000 περίπου μέτρων, στο οποίο η αμφιθεατρική του όψη προσδίδει ιδιαίτερη ομορφιά. Το Λεχούρι αναφέρεται και στην απογραφή «Γριμάνι» που έγινε το 1700 από τους Ενετούς κατά την διάρκεια της παραμονής τους στην Πελοπόννησο. Σύμφωνα με τον ιστορικό Γ. Παπανδρέου στις θέσεις «Βιλιβίνα» και «Αλυσσός» υπήρχαν Ρωμαϊκές κατοικίες και τάφοι.



Στα νεότερα χρόνια, πριν από την απελευθέρωση της Πατρίδας μας από τους Τούρκους, ο πατέρας του Γεωργίου Λεχουρίτη (ή καπετάν Γιώργη Λεχουρίτη) ο Αναγνώστης, ήταν «Μωρογιάννης», διορισμένος από τους Τούρκους, και εισέπραττε τους φόρους τριάντα δύο χωριών της περιοχής, πολλές φορές βίαια.



Ο Πύργος του Λεχουρίτη

Ο ιστορικός Πύργος του Λεχουρίτη κτίστηκε, αρχικώς ο μισός, το 1740 έως το 1760, όταν διορίστηκε ο Αναγνώστης Λεχουρίτης άρχοντας των τριάντα δύο χωριών της Ερυμάνθειας περιοχής. Και ο άλλος μισός το 1785 έως το 1790, όταν πάλι διορίστηκε άρχοντας ο εγγονός του Αναγνώστης, αγωνιστής του 1821 μαζί με τους τέσσερις γιους του.


Ο Πύργος είχε υπόγεια κρυφή διάβαση προς το τότε παράρτημά του – σημερινό σπίτι του Ν. Σακελλαρόπουλου (η διάβαση διακρίνεται και σήμερα). Ο Πύργος γνώρισε μεγάλες δόξες, φιλοξένησε στις σάλες του μεγάλες μορφές του Εικοσιένα, καθώς και τον Τούρκο διοικητή των Καλαβρύτων ως αιχμάλωτο. Το μεγάλο αυτό εθνικό μνημείο επισκέφθηκαν το 1840 προς τα μέσα της Άνοιξης ο Όθωνας και η Αμαλία, πρώτοι Βασιλείς της Ελλάδος, για να τιμήσουν και να γνωρίσουν από κοντά τον καπετάν Γιώργη Λεχουρίτη.


Ο Πύργος έμεινε σφαλισμένος μετά την επιδημία του 1854 για πολλά χρόνια, έως ότου πουλήθηκε από τον γιο του καπετάν Γιώργη Λεχουρίτη Γιάννο, δήμαρχο για πολλά χρόνια στην Κ. Αχαΐα, στον πατέρα του αειμνήστου Γ. Πορετσάνου, το έτος 1905.


Το Λεχούρι οφείλει πολλά στον Γ. Πορετσάνο, διότι διέσωσε και κατέγραψε πολλά ιστορικά στοιχεία για το χωριό του Λεχούρι σε μερικά από τα οποία βασίζουμε σήμερα την έρευνά μας.


Ο Πύργος ανακαινίστηκε εξ ολοκλήρου το 1990, σε τμήμα δε αυτού λειτουργεί σήμερα Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο, ενώ κάθε χρόνο στον κήπο του δίδονται διαλέξεις από σημαντικούς πνευματικούς ανθρώπους και διοργανώνονται διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις.